Zambra moriskoen festa algaratsua da, dantza eta bizi-pozez betea. Lan hau berriz, indar, askatasun eta sustrai eztanda da. Obra honek gorputza lurralde bizi gisa erakusten du, eta dantza eta hitza gurutzatzen dira garena eta izatera behartuak izan garena adierazteko.

Isabel Vazquez, eszena garaikidearen sortzaile eta interpretatzaile erreferentziala, biluztasun eta egiazko leku batean kokatzen da, gorputz bizi, jakintsu eta kontzesiorik gabeko baten potentzia aldarrikatuz. 

Berrogei urte baino gehiagoko ibilbidea du Vázquezek, eta bere zintzotasunagatik, umore sotilagatik eta hunkitzeko gai den gorpuztasunagatik da ezaguna. Dantzarekin konprometitutako obra artistikoa eraiki du, pentsamendu eta erresistentzia-ekintza gisa. 60 urterekin, adinari eta eszenan indarrean egoteari buruzko aurreiritziak desegiten jarraitzen du: bere presentzia intentsitate, sakontasun eta edertasun hutsa da.