Durangoko Udalak Nahi ez den Bakardade Egoeran dauden Pertsonei Laguntzeko Programa garatu du, Tokiko Enplegu Planaren baitan eta Lanbide-Euskal Enplegu Zerbitzuak kofinantzatuta. Programaren helburua isolamendu sozialeko egoeran dauden pertsonei hurbileko eta pertsonalizatutako laguntza eskaintzea izan da, haien ongizatea, autonomia eta gizartean parte hartzea sustatuz.

Programaren abiapuntua izan zen nahi ez den bakardadeak edozein adinetako pertsonei eragin diezaiekeela eta askotariko egoeren ondorio izan daitekeela. Horregatik, hurbileko baliabide gisa diseinatu zen, egoera horiek detektatzeko, laguntza-sareak indartzeko, gizarte-partaidetza sustatzeko eta udaleko nahiz herriko baliabideetarako sarbidea errazteko, udalerriko eragileekin koordinatuta.

Metodologia pertsonarengan oinarritutako arretan oinarritu zen. Lehen harrera eta balorazioa egin ondoren, parte-hartzaile bakoitzaren beharretara, interesetara eta erritmora egokitutako laguntza-plana definitzen zen. Esku-hartzeak pertsona bakoitzaren errealitatea ezagutzea, beharrak identifikatzea eta konfiantzazko harremanak sortzea ahalbidetu zuen. Jardueren artean babes emozionala, 66 ibilaldi, etxez etxeko 56 laguntza, osasun-zentroetara laguntzea, kudeaketetan eta dokumentazioan laguntzea, telefono bidezko jarraipena, jarduera komunitarioetan parte hartzea eta autonomia indartzera eta gizartean parte hartzearen jarraitutasuna sustatzera bideratutako itxiera-prozesu bat izan ziren.

Programak 24 pertsona artatu zituen —19 emakume eta 5 gizon—. Horien artean 40 urtetik beherakoak, adin ertainekoak eta 80 urtetik gorakoak zeuden, eta horrek baieztatzen du nahi ez den bakardadeak bizitzako etapa desberdinetan eragina izan dezakeela. Proiektuan 239 laguntza-saio egin ziren, hilean batez beste 47,8 esku-hartze eginez, eta saio bakoitzak 90 minutu inguruko iraupena izan zuen. Gainera, 22 bideratze egin ziren herriko baliabideetara, laguntzen jarraitutasuna errazteko.

Programara zuzenean joanda nahiz osasun-profesionalen eta herriko beste baliabide batzuen bidez bideratuta iritsi ziren parte-hartzaileak. Esperientziak agerian utzi zuen nahi ez den bakardadea lotuta zegoela laguntza-sarerik ezarekin, dolu-prozesuekin, mugikortasun-zailtasunekin, osasun-arazoekin, gizarteratzeko zailtasunekin edo baliabideak eskuratzeko eta izapideak egiteko laguntza-beharrarekin.

Programa Tokiko Enplegu Planaren barruan jarri zen abian, Lanbideren 75.000 euroko diru-laguntzari esker, 3.638,73 euroko udal-ekarpenarekin osatuta. Ekimenak sei emakume kontratatzea ahalbidetu zuen —koordinatzaile bat eta bost laguntzaile—; guztiak 45 urtetik gorako emakumeak ziren, eta gehienak iraupen luzeko langabeak.

Jesica Ruiz Gizarte Ekintzako zinegotziaren hitzetan, "nahi ez den bakardadea gero eta lehentasun handiagoa da, eta programa honen emaitzek erakusten dute herriko baliabideekin koordinatutako esku-hartzeak benetako eragina duela pertsonen bizitzan. Isolamendu-egoerak murrizteaz gain, harremanak eta laguntza-sareak sortzen lagundu dugu, eta kasu askotan modu autonomoan jarraitu dute. Udalak lanean jarraituko du egoera horien hautematea indartzeko, gizarte-partaidetza sustatzeko eta pertsonarengan oinarritutako arreta-eredua sendotzeko, autonomia bultzatu eta Durango inklusiboago bat eraikitzen laguntzeko".